Zwevezele dankt zijn eeuwige roem aan een passage in de tekst van Je veux de l’amour van Raymond van het Groenewoud. Voor het overige baadt het dorp in een authentieke anonimiteit. Net daar, in het landelijke gehucht ’t Veld, ontspruit de Tussen moeten en mogen, de knappe debuutroman van Tine Claeys. Die speelt zich precies … Lees verder
Vanuit de rand van Kortrijk duikt az groeninge op als een uitgestrekte landmark. Het imposante gezondheidsdorp accentueert stilzwijgend het belang van en de nood aan medische zorg. Grenzend aan een kantorenzone vormt het een vrijwel naadloze overgang tussen het glooiende platteland en de bruisende binnenstad. Toenmalig bouwmeester bOb Van Reeth was niet toevallig fan van … Lees verder
Dat piloten een bijzonder beroep hebben, is een statement. Het volstaat niet om een technologisch knappe bol te zijn. Je moet ook nog eens flink wat verantwoordelijkheid dragen, koelbloedig anticiperen op onverwachte omstandigheden, fysisch en psychisch tiptop in orde zijn, soepel omspringen met een grillig uurrooster en je elke zes maand helemaal opnieuw bewijzen in … Lees verder
Nauwelijks zes jaar is Deniza Miftari als ze met haar broer en ouders de oorlog in Kosovo ontvlucht en definitief in België komt wonen. Op die leeftijd huppelen haar klasgenootjes dartel door het leven. Ze ravotten, leren lezen en willen bovenal een groot communiefeest met heel veel cadeautjes. Voor Deniza zit dat anders: ze komt … Lees verder
Een architect hoort per definitie een volbloed kunstenaar te zijn. Een vakbekwame bouwkundige voor wie schoonheid het leitmotiv is. De stad Ieper met zijn talrijke klassieke gebouwen dankt haar stijlvolle architecturale uitstraling aan Jules Coomans (1871-1937). Als student sprong hij al uit de band door sneller dan zijn medestudenten zijn architectendiploma te behalen. Op z’n … Lees verder
Kurt Van Eeghem houdt in De Inzichten een vurig pleidooi voor taal en geschiedenis. Hij typeert taal als ‘het voertuig van de gedachte’ – mooier hoorde ik het zelden geformuleerd. Geschiedenis moet ons dan weer in staat stellen de evolutie te kennen die we doormaakten om te komen waar we vandaag staan. ‘Zonder kennis van … Lees verder
Pijn, verlies, verdriet, rouw: stuk voor stuk emoties waar we liever in een grote boog omheen lopen. Toch horen ze onlosmakelijk bij het leven. Dat weten we maar al te goed. Als het leven schuurt zijn de meeste mensen echter sprakeloos. Sterker nog: woordeloos. Het lijkt wel of onze anders zo bloemrijke taal stokt. Medeleven … Lees verder
Landbouw en visserij worden veelal in één adem genoemd. Ze behoren tot de primaire sector, zo leerden we lang geleden in de aardrijkskundeles. Hun oogst en vangst vormen de basis van onze dagelijkse kost. Hoe elementair die ook zijn, ze nestelen zich niet in de hoogste geledingen van de economie. Loeihard fysiek werk, zwaar investeren … Lees verder
Was de koers er niet geweest, dan was Nokere in één adem genoemd met de andere idyllische dorpen in de buurt, daar aan de rand van de Vlaamse Ardennen. Mooi en authentiek zijn ze. Nokere werd echter en plus een merknaam in de wielerwereld. Zo’n tachtig jaar geleden richtte een stel enthousiastelingen voor de eerste … Lees verder
1964: The jets. Spontaan denk je aan een stel magere mannen met een statige vetkuif. Strak in het pak, compleet met (vlinder)das en een eigen muziekinstrument. Een sigaret balanceert ongedwongen tussen hun vingers. Rock ’n roll is it. Niks is minder waar. The jets vormen de oerknal van de gerenommeerde volleybalploeg Knack Roeselare. Vanuit de … Lees verder
